రాత్రి గడిచింది – అడుగు – అంతర్జాల సాహిత్య మాసపత్రిక – Dec, 2017

ద్వైతాద్వైతం

* * *

రాత్రి గడిచింది!

దీపపు సెమ్మెల పహరాతో అలసిన అరేబియా

బద్ధకంగా ఒత్తిగిల్లింది!

అలలెరుగని సముద్రపు వాకిట్లో గోర్వెచ్చని స్పర్శ

నగరాన్ని నిద్ర లేపింది!

నీటి అంచున ఆటలాడిన ఆకాశహర్మ్యాలు

అంతలో అంతర్ముఖమైపోయాయి!

శతాబ్దాల విక్టోరియా టెర్మినస్ పేరు మార్చేసుకుంది,

సడలని రాచదర్పం నిటారుగా నిలబడే ఉంది!

నగరపు అడుగుల కింద పరుగెడుతున్న కాలం,

గమ్యం చేరే తొందరలో ప్రవాహ జనం.

అగమ్య గోచరమవుతున్నలయ!

తోసుకొచ్చే వేలవేల ముఖాలు,

తిరిగి చూసే వ్యవధి లేవంటున్నాయి.

పగటిని చీకట్లు పలకరించే వేళ

గమ్యాలు మారాయి, దిక్కులూ మారాయి.

వాలుతున్న సాయంకాలాల వెనుక

వడితగ్గిన మానవ సమూహాలు!

సనాతనమైన పరుగు ఆపి వెనక్కి చూడాలని ఉంది,

అలసిన ముఖాలు, అలజడి నిండిన ముఖాలు

అభావంగా కదులుతున్న చైతన్యాలు,

క్షణమాగి ఈ దారిలో నిలబడనా?

నువ్వూ నిలబడు,

మనం ఎన్నో పంచుకోవలసి ఉంది.

ఒకరినొకరం పొదువుకోవలసి ఉంది.

దుఃఖపు జీరల గొంతుల్ని పెనవేసుకోవలసి ఉంది.

అరక్షణమాగితే,

చిరునవ్వుల బురఖాలు వదిలి,

మేకప్ లు కడిగి, ఆరేసి, స్వచ్ఛంగా వెలిగే క్షణాలకోసం,

పగలంతా ఇంటిదన్ను వెతుక్కున్న ముఖాలు

* * *

View original post

ఏకాంతద్వీపం – ఈమాట వెబ్ మ్యాగజైన్ Feb, 2020

ద్వైతాద్వైతం

* * *

ఇది ఒక ఏకాంతద్వీపం!
ఇక్కడ నిశ్శబ్దమే పహరా కాస్తుంటుంది
కాస్త చెవి ఒగ్గి వినాలే కానీ
ఏవో యంత్రాల ఘోష నీచుట్టూ
ఒక ప్రవాహమై కదులుతుంటుంది
ఇక్కడ ఆకలిదప్పులే కాదు
నిద్ర కూడా నిన్ను పలకరించదు
పగలు రాత్రులంటూ భేదమేమీ ఉండదు
నిన్నంటిపెట్టుకున్న మెత్తని పడక
నిన్ను మరింకేమీ ఆలోచించనివ్వదు.

పాలనురుగు వస్త్రాల మరబొమ్మలు నీ కోసమేదో హడావుడి పడుతుంటాయి
గాజు తలుపులు, మెరుపు వెలుగులు నిన్ను పరివేష్టించి ఉంటాయి
నీ శరీరభాగాలన్నీ రకరకాల విన్యాసాలు చేస్తున్న భంగిమలో ఉంటాయి
నిన్నల్లుకుని నీలోకి ప్రాణవాయువుని తోడిపోసే ప్రాణంలేని తీగెలు
చూసేందుకు నువ్వు పోగేసుకున్న అనుబంధాల్లాగే కనిపిస్తాయి!

ఎప్పుడో ఎవరెవరినో ఇలాంటి సందర్భాల్లో చూసిన జ్ఞాపకం వణికిస్తుంది
కానీ కాస్త ఆలస్యంగానైనా ఇప్పుడు నీవంతేనన్నది స్ఫురించేస్తుంది
ఏ బాధా తెలియనట్టే ఉంటుంది, అంతా హాయిహాయిగా ఉన్నట్టే ఉంటుంది
కానీ ఊపిరి సలపనట్టూ ఉంటుంది
నువ్వే కేంద్రమన్నట్టుంటుంది కానీ
చిత్రంగా నీ ప్రమేయమేమీ ఉండదు!

పొడిబారిన నీ కళ్లు ఎవరెవరికోసమో వెతుకుతూనే ఉంటాయి…
రోజులో ఏ ఒక్కసారో నువ్వు చూడాలని కలవరించే ముఖాలు కనిపిస్తాయి
ముఖంలో మెరుపు, పెదాలపై నవ్వూ చూపించాలనే అనుకుంటావు
కానీ నీచేతిలో మాత్రం ఏముందిలే!
నిశ్శబ్దాన్ని పాటించాలని తెలిసినవాళ్ళు
కళ్లతోనే ధైర్యాన్ని సానుభూతిని అందించి
మళ్ళీ వస్తామంటూ వీడ్కోలు తీసుకుంటారు
కానీ వాళ్లకి మనసులో శంకే
ఎదురుచూసే సహనం పాటించగలవో లేదోనని…
అయితే, నీకు కచ్చితంగా తెలుసు

View original post 9 more words

సముద్రం – వాకిలి సాహిత్య పత్రిక Nov, 2017

ద్వైతాద్వైతం

* * *

నిన్ను చూడాలని వస్తూ
సముద్రాన్ని యథాలాపంగా దాటేసేను.
అనంతమైనది కదా,
నా నిర్లక్ష్యాన్ని నిబ్బరంగా దాచుకుంది.
బొమ్మల దుకాణం ముందు మోకరిల్లిన బాల్యంలా
ఈ గుండె నీ సమక్షాన్ని శ్వాసిస్తోంది!

మన మధ్య దూరాలూ, కాలాలూ
కనుమరుగవుతూ సాగిపోయినపుడు
సూర్యుడూ, చంద్రుడూ, నక్షత్ర రాసులూ ఇట్టే కరిగి పోయాయి.
కరిగిన ఒక్కో క్షణం
ఒక్కో జ్ఞాపకమై బరువెక్కుతుంటే
భుజాల్ని విల్లులా వంచి తిరుగు ప్రయాణమయ్యాను!

శూన్య హస్తంలా నిలబడిన ఆకాశం
స్థితప్రజ్ఞతను ఎప్పుడో నేర్చుకుంది.
ఏమీ నేర్వని నేను
ఉప్పునీటి వారధుల్ని దారిపొడవునా కడుతుంటే,
దాటి వచ్చిన అనంతం
హృదయపు సరిహద్దుల్ని బద్దలు కొట్టేసింది!

 

* * *

View original post

ఒక అబ్బాయి – ఒక అమ్మాయి, అనువాదంః రచన సోమయాజుల

ద్వైతాద్వైతం

* * *

  1. కలత నిద్రలో ఒత్తిగిలితే,

పెరట్లో అమ్మ నాటిన గులాబీ

కంటిముందుకొచ్చింది చిత్రంగా!

ఆ వెనుకే లైబ్రరీ మెట్లమీద నీ చిరునవ్వూ!

  1. ఈ చందమామ, ఈ నక్షత్రాలు, ఈ పువ్వులు,

ఈ వాన చినుకులు, ఈ ఏడు రంగుల హరివిల్లూ

నీ వెనుకే కదూ పుట్టుకొచ్చాయి!

  1. నీ అమాయకపు ముఖం చూసి

గాలికి కదిలే చిరు మేఘమనుకున్నా,

ఉప్పెనై నన్ను కమ్ముకుని

ఊపిరాడనివ్వని తుఫానువవుతావనుకోలేదు!

  1. వేళకాని వేళ విసిగించే నల్లమబ్బు

నీ పరిచయంతో

చల్లని వానజల్లై పలకరిస్తోంది!

  1. మానవాళికి హంగులిచ్చే నేను

ప్రపంచానికి రంగులద్దే నువ్వు

ఇద్దరం ఏనాడో సహప్రయాణీకులమయ్యాం!

  1. విశ్వ రహస్యాల్ని వెదికే నేను,

మస్తిష్కపు సమాధానాల్ని పట్టుకొచ్చే నువ్వు

ఏ సరిహద్దు మీద కలుస్తాం?!

  1. రహదారి పొడవునా

తలలూపి పలకరించే గడ్డిపువ్వుల్ని

అంత సున్నితంగా పలకరిస్తావెందుకు?

అవి నాముందే నీ చేతిని తాకుతుంటే

ఎందుకో ఎప్పుడూ ఎరగని కంటి చెమ్మ తగులుతోంది!

  1. ఇన్నేళ్లూ నువ్వు నడిచిన దారులు,

నీ చుట్టూ పరుగులెత్తిన లేత గాలులు,

నిన్ను దర్శించిన సూర్యోదయ, సూర్యాస్తమయాలు,

నాకంటే ఏం పుణ్యం చేసుకున్నాయంటావ్? నిజం చెప్పు!

అనువాదంః రచన సోమయాజుల

In a state of dreamy wakefulness,
I see the roses on the window sill that mom has left
and think of you on the steps.
I welcome this unexpected rain so I…

View original post 118 more words

ముద్ర – రచన-కౌముది ఉగాది కవితలు, 2007

ద్వైతాద్వైతం

* * *

చదువు, కెరీరంటూ నాన్న గీసిన గిరులు ధిక్కరించనందుకు
లోకం ప్రయోజకుడన్న ముద్ర వేసి, పొంగిపొరలే జీవన భాండాన్ని అందించింది!
ఎప్పుడో ఈ అన్ని హోదాల వెనుక , అన్ని పరుగుపందేల వెనుక
నిశ్చింతగా పెనవేసుకు నిద్రపోయే భార్యో, కూతురో,
ఏ నిద్రపట్టని నిశిరాత్రి నిశ్శబ్దమో, ఏ ఒంటరి సుదూర ప్రయాణమో,
నాలోని నన్ను బయటపడేసే యత్నం మొదలెడుతుంది!
అప్పుడు,
అకస్మాత్తుగా మొదలవుతుంది గుండెపట్టని దిగులు…
ఏనాటిదో డైరీ పేజీల మద్య దాచుకున్న తొలి కవితా పంక్తులు!
‘ఈ పిచ్చి రాతలు కడుపునింపవని’ వీపున చరిచి,
తను నమ్మిన జీవిత సత్యాల్ని నాలోకి ఒంపే యత్నంలో తనే గెలిచి,
భాష యెరుగని ప్రవాస దేశంలో చదువుకొమ్మంటూ తరిమికొట్టిన నాన్న!
బిక్కుమనే తనానికి స్నేహపు పూతరేకులద్ది,
లోకపు గెలుపులకోసం నడక ఆరంభించిన రోజులు!
జీవితం-
నేను నేనుగా మాత్రమే ఎప్పటికీ మిగలాలన్న ప్రాకృతిక భావాన్ని,
నా జీవనాభిలాషల్ని దోచుకుని,
నేనేమైపోయానో అర్థం కాని జడత్వాన్ని
ప్రపంచానికి పనికొచ్చే చైతన్యాన్ని మాతం నాలో మిగిల్చింది!

* * *

View original post