అందాల కాశ్మీరం

శాంతి నిండి, నవ్వుముఖాలు పూసే అందాల కాశ్మీరం గురించి కలలు కనే భారతీయులు దానిని కళ్లముందుకు సాక్షాత్కరించుకుందుకు ఇంకెన్నాళ్లు వేచి ఉండాలో!

ద్వైతాద్వైతం

* * *

ఈ ఆదివారం హిందూ లో ‘ఆషిష్ కౌల్’ రాసిన ‘ది స్టోన్ పెల్టర్స్’ అనే వ్యాసం చదువుతుంటే ఎన్ని ఆలోచనలో! కాశ్మీరు గురించి ఇక్కడ దక్షిణాదిన ఉన్న మనకి ఏమి తెలుస్తుంది? నిజమే. ఈ వ్యాసంలో కొన్ని వాక్యాలు మనసుని గాయపరుస్తున్నాయి. అనంతనాగ్ ప్రాంతాన్ని ఇస్లామాబాద్ గా అక్కడి విధ్వంసకారులు పిలుస్తుండటం, స్కూళ్లు, కాలేజీలు లేకుండా చదువులు ప్రస్తావనే లేని ఎదుగుతున్న పిల్లలు, వాళ్లు ప్రతిరోజూ తెలవారుతూనే ఇంటినుండి బయటకొచ్చి రోడ్లమీద రాళ్లు విసరటాన్ని విధిగా ఆచరించవలసిన చర్యగా అక్కడ సాయుధులైన ప్రభుత్వ వ్యతిరేకవాదుల కనుసన్నల్లో భయం భయంగా బ్రతకటం……….రాత్రి నిద్రకి మళ్లుతూ, రేపు తెల్లవారకూడదని, అమాయకులకు చీకటిలోనే శాంతి, క్షేమం ఉన్నాయని అక్కడివారు నిత్యమూ కోరుకోవటం, అవన్నీ ఈ వ్యాసకర్తకి చెప్పుకోవటం………

ఏమి జరుగుతోంది? ఎవరి స్వార్థం ఈ అమాయకుల జీవితాల్ని చిన్నాభిన్నం చేస్తోంది? వాళ్లదైన జీవితాన్ని జీవించనీయకుండా వారి హక్కుల్ని లాక్కునే అధికారం ఎవరిది? కాశ్మీరీ పండిట్లు తమ ఇళ్లు, వాకిళ్లు వదులుకుని దేశం నలుమూలలా తమవి కాని ప్రాంతాల్లో అపరిచితుల్లా, అక్కడి స్థానికుల అనుమాన దృక్కుల మధ్య అపరాధుల్లా నిరంతరం జీవిక కోసం వెతుకులాడుతూ, పేదరికం, అభద్రతల మధ్య జీవనాన్ని కొనసాగిస్తూ ……………..ఏమిటిదంతా?

50 సంవత్సరాలు పైబడిన ఒక ముస్లిమ్ సోదరుడు తన చిన్నతనపు రోజులు తలుచుకుంటూ హిందువులతో కలిసి ఈద్, దీపావళి పండుగలను ఒకేలాటి ఉత్సాహంతో చేసుకోవటం, ఒకే పళ్లెంలో కలిసి తినటం…

View original post 434 more words

రండి, కుటుంబ గౌరవాలు కాపాడుకుందాం! – చైతన్య మానవి, ఐద్వా – Nov, 2017

తోటి మనిషిని మనిషిగా ప్రేమించి, గౌరవించే సమాజంకోసం ఎదురుచూస్తూ…

ద్వైతాద్వైతం

                       * * *                        

కుటుంబం అంటేనే ఒక ‘గౌరవవాచకం’ అయిపోయిందిప్పుడు !

జీవించేందుకున్న పరిస్థితులన్నీ కుటుంబాల విచ్ఛిన్నతకి పనిచేస్తుంటే,

కుటుంబం ‘గౌరవవాచకం’ కాక ఇంకేమవుతుంది?

అంతేకాదు, కుటుంబానికి తనదైన ‘స్వంత గౌరవం’ అనే అదనపు హోదా కూడా తోడైందిప్పుడు !

ఈ గౌరవాలూ, హోదాలు గురించి ఇంకా చెబుతాను,

చెప్పేముందు ఒక్క క్షణం,

మీకు మైత్రి తెలుసా ?

పది పన్నెండేళ్ల క్రితం పూలపూల గౌనుతో, రెండు జడలుతో ఒక చురుకైన అమ్మాయి

సైకిలు తొక్కటం నేర్చుకుంటూ మా వీధంతా తెగ హడావుడి చేసేది,

సైకిలుకి అడ్డం వచ్చిన వాళ్లని ‘దూరం జరగండి’ అంటూ కేకలు పెట్టేది,

సైకిల్ని బ్యాలన్స్ చేసే ప్రయత్నంలో బెల్ మాట మర్చేపోయేది!

పెద్దపిల్లల ఆటల్లో చేర్చుకోని పసివాళ్లందర్నీ ఆరిందాలా పోగేసేది,

అందరి హోంవర్కుల్ని తొందరగా తెమిల్చి ఆటలకి లాక్కెళ్ళేది,

పెద్దయ్యాక ‘మదర్ థెరీసా’ అవుతాననేది !

ఆ అమ్మాయి మైత్రి!

వీధిలో పిల్లలందరికీ ఆదర్శం మా మైత్రి!

ఇప్పుడు చదువు పూర్తిచేసుకుని పెద్ద ఉద్యోగం చేస్తోంది!

మీకు బాచి తెలుసా,

మా వీధిలో నిత్యం మైత్రితో తగువులు పెట్టుకునే బాచి!

క్రికెట్ ఆటలో మునిగి తేలుతూ, ఎవరికేం సాయం కావాలన్నా పరుగెత్తుకొచ్చే బాచి!

క్రికెట్…

View original post 219 more words